La piccola famiglia... che cresce

2009-12-06T21:25:00.006Z

Myndir - ýmislegt

Við fjölskyldan fórum í bústað með Ívari, Birnu og Unni Ösp. Elena, Teresa og Unnur brölluðu ýmislegt saman, mokuðu m.a. með eldhúsáhöldunum í sandkassanum

Sætustu mæðgurnar, Unnur og Birna

Sætan mín að róla. Gegt, mar!

Og sætustu feðginin: Ívar og Unnur, Elena og René

Elena fílaði pottinn. Eins og pabbi hennar, sem er pottakall með meiru.

Pottafeðgin

Ég hitti vinkonur á föstudegi og fékk mér í tána...

...og fór í þrítugsafmæli á laugardegi - og fékk mér aftur í tána. Mamma afmælisbarnsins hélt ræðu, ævisagan express, og vinir skáluðu fyrir þessari vinsælu og yndislegu ungu konu

Elena æfir sig á smáfiðluna sína fyrir hina miklu tónleika sem voru í dag, 6. des. Á æfingum heima leyfist að notast við snuð og hvaðeina sem eflir kjark

Hér eru þær stöllur, Elena og Brynhildur, komnar upp á svið (án snuða nb!) og syngja Gulur, rauður, grænn og blár með fiðlur í hvíldarstöðu. Eða "fiðlur" öllu heldur :)

Svo spiluðu þær, ásamt þremur öðrum smáfiðluleikurum, tvö lög. Stelpurnar fyrir aftan voru sko að spila á alvöru fiðlur, sem er næsta stig á eftir smáfiðlum. Mestu dúllur í heimi

Ein af systrum í lokin. Nýkomnar úr baði, ilmandi sætar og fínar og tilbúnar í háttinn

2009-10-30T23:10:00.002Z

Þegar maður hefur ekki mikið að segja, er alltaf ágætt að skella inn myndum. :)

Um að gera að byrja snemma að kenna barninu að tefla

Lítill listamaður

Duddan mín og duddan þín, ó þær fögru túttur...

...þín er mín og mín er þín...

Systurnar að horfa á ítölsk barnalög. Volevo un gatto nero, nero, nero...

Annars er það að frétta að Elena er að læra á smáfiðlu, ég er að læra ítölsku og á fiðlu (hvort tveggja í sjálfsnámi, agalega dúleg), Teresa er að læra á allar þessar nýju tennur og René er að læra á System dynamics. Lífið gengur sinn vanagang og við erum sæl og kát. :)

2009-10-28T15:23:00.001Z

Þetta epli er ekkert merkilegt epli, nema að því leyti að það neitar að fylgja lögmálum náttúrunnar og verða brúnt. Reyndar er það aðeins að taka við sér núna, eftir að hafa staðið á borðinu í fjóra sólarhringa. Er þetta eðlilegt? Bara spyr.

2009-10-13T22:04:00.000Z

10. okt. 2009

2009-08-08T20:46:00.002Z

Nú ætla ég aðeins að misnota aðstöðu mína og auglýsa smá. Á þessum síðustu og verstu, er nánasta vinkona mín að starta bissness með frænku sinni. Dugnaðurinn í þeim nær engri átt og núna eru þær að byrja með nýja tegund líkamsræktar sem hefur verið vinsæl í Bandaríkjunum en hefur ekki tíðkast hér á landi - enn.

Ég kannast við það sjálf að eiga erfitt með að koma mér af stað í hreyfingu eftir barnsburð; geta hvorki skokkað ennþá né hamast í "gymminu" og vanta hvatningu til að fara reglulega út að labba með vagninn. Svo hér er komin lausn fyrir þær mæður og feður sem kannast við þetta: Kerrupúl.

Kerrupúl er þannig samsett að það hittast nokkrar skvísur og skvísar (!) með börnin í vögnum eða kerrum og með leiðsögn þjálfara labba þau saman (í þessu tilfelli í Laugardalnum) og puða í leiðinni. Labbið er rösklegt og svo er stoppað reglulega til að gera æfingar, þar sem notast er við vagnana og umhverfið. Ég fór í smá prufu hjá þeim frænkum og var sko í alvöru með harðsperrur í lærunum daginn eftir. Og þykist ég vera í ágætis formi. :/

Eníveis, hér eru allar upplýsingar:

www.kerrupul.is

Tékk it át og bendið vinum og vinkonum sem eru nýbúin að eignast kríli á! Þetta er alls ekki bara fyrir konur, bara foreldra yfirleitt sem eru í fæðingarorlofi og vilja komast í form og hafa félagsskap í leiðinni. :)

2009-07-25T13:01:00.004Z

Nokkrar myndir frá yndislega fríinu okkar á Ítalíu

Stelpurnar með "nonna" og "nonno"

Stoltur afi

Tengdó að taka hveiti. Uppskeran var ágæt í ár

Stelpurnar sitjandi á bílaleigubílnum. Það vantar eiginlega mynd af listaverkinu hennar Elenu sem hún teiknaði á bílinn með stein! (Ekki segja neinum :/ )

Stelpurnar að leika sér. Teresa með eitthvað í munninum eins og alltaf

Ég fékk loksins að sjá Siena. Leiðin þangað var löng og hlykkjótt og kostaði eina uppsölu hjá Elenu. Þarna sést hún labba í burtu, ánægð að vera laus úr bílnum :)

Fórum líka til San Galgano. Stelpurnar voru með númer þar á tröppunum

Kirkjan í San Galgano. Þarna var allt fullt af bláum plaststólum því það er tónleikasumar þarna í ár. Ég get ekki ímyndað mér neitt fallegra en klassíska tónlist á þessum stað að kvöldi. Það hlýtur að vera himneskt. En plaststólarnir skemmdu aðeins stemninguna á daginn..

Týpískur dagur :)

Teresa og Niccolo frændi að skemmta sér

Voða gaman í sandinum. Ströndin bjargaði alveg á heitum dögum

Teresa var sko ekki hrædd við sjóinn, heldur hljóp út í hann og því lengra, því betra

Feðginin njóta útsýnisins frá Volterra

Hlunkovits á hestbaki

Sætar systur að róla saman

Útsýni yfir Toskana frá Casale. Fáránlega fallegt :)

2009-06-28T09:34:00.004Z

Afmælisbarn

270608

270609

Fékk kórónu í leikskólanum...

...og hjálp við að blása á kertið :)

2009-06-12T11:26:00.004Z

Afmælismyndir

6. júní 2009

Elena fékk blokkflautu og hefur ekki hætt að flauta síðan. Gefandinn á sjálfur þrjá stráka og fannst greinilega vanta eitthvað upp á gauraganginn hjá okkur ;)

Bjössi sýnir bumbuna í bakgrunni

Teresa Björg á ekki afmæli strax en fékk samt að smygla veislunni sinni með

Ánægð í garðinum. Veðrið var geggjað

Berglind og Olga

Auður, Maggi og ófædd Magnúsdóttir

Sóley Beatrice og Paolo, pabbi hennar

Sóley að skottast og Rocco á eftir

Þriggjastrákamamman gaf Teresu hristur :)

Svona áttu að gera þetta, Elena mín...

...smá flókin fingrasetning

Kata Júlía og Svanfríður

Næs stemning í sólinni og óslegnu grasinu

Stelpurnar voru í skýjunum með daginn :)

2009-06-06T09:47:00.002Z

060606

Eins og hálfs

3 ára í dag :)

2009-05-28T11:22:00.001Z

Hvað kallar útlendingur forgang í umferðinni?

-Forrétt.

2009-05-22T12:02:00.002Z

Við fórum í Nauthólsvík í góða veðrinu í vikunni. Stelpurnar í flíspeysu með lambhúshettu, René í leðurjakka og ég með flísteppi vafið utan um mig. Allt í kringum okkur voru kvensur í bíkiníi og berrössuð börn. Annaðhvort erum við meiriháttar kuldaskræfur eða allir hinir í meiriháttar sjálfsblekkingu um að hér sé sumar. Sennilega bara bæði.

Teresu gengur furðulega vel í skólanum. Ég sem hélt að litla viðhengið mitt yrði ómögulegt að vera án mín en það varð frekar á hinn veginn; ég þurfti aðlögun og er frekar ómöguleg án hennar. Litla jarðýtan er farin að labba meðfram og sleppir m.a.s. stundum. Furðulegt að sjá þennan mun á þeim systrunum. Elena á sama aldri sat og las. Teresa rífur og étur og æðir áfram.

Annars er lítið að frétta. Það er bara dásamlegt hvað hversdagurinn getur verið fullur af hamingju. :)

2009-05-10T10:04:00.002Z

Mæðgur

Systur sem eru farnar að leika pínu saman

Amma að leika við Teresu

Elena fílaði Cyril. Hoppaði á honum og fannst hausinn á honum frábær; ekki eins loðinn og pabbi

2009-04-16T14:07:00.001Z

Ég er stundum í bol með hinu fræga Rolling Stones - lógói, tungunni sem ullar. Nú er það uppáhaldsverkefni Teresu að reyna að setja dudduna sína upp í þennan munn. Óborganlegt alveg.

2009-04-15T15:55:00.002Z

Páskarnir

Fína fjölskyldan mín

Við fórum í heimsókn þar sem þetta flotta tréhús var. Systurnar léku sér saman - eða þannig, Teresa át dótið og Elena gargaði á hana.

Hedda að máta Teresu

Gáfum bra bra...

...og hoppuðum á trampólíninu

Keyptum eitt páskaegg handa okkur öllum en við vitum öll hvernig það fór. ;) Elena sýndi unganum mesta áhugann en foreldrarnir sýndu egginu að sjálfsögðu mesta áhugann

Elena er dugleg á myndavélinni.

Sem sagt, hið fínasta páskafrí að baki. Framundan er svo skrítinn tími; kosningabarátta og leikskóli hjá Teresu. Vonum að það gangi allt saman vel. :)

2009-03-25T09:51:00.002Z

Ég er búin að kaupa sjö taubleiur. Þær kostuðu samtals tuttugu þúsund kall.

Tuttugu þúsund kall eru tuttugu bréfbleiupakkar frá Euroshopper eða eitt ÞÚSUND bleiur! Ég kýs að hugsa ekki um hvað það eru miklar birgðir af bleium heldur hvað það eru margar bleiur sem fara ekki í ruslið.

2009-03-17T12:10:00.001Z

Nokkrar nýjar

2009-02-25T14:50:00.002Z

Mig langar að vekja athygli á eftirfarandi fólki/bloggum:

http://rene.blog.is/blog/rene/
http://andresingi.is/
http://www.katrinmixa.blog.is/blog/katrinmixa/

Ég blogga aldrei um pólitík og voða sjaldan - ef einhvern tíma - um þjóðfélagsmál. Bara me and my big ... family. Nú geri ég smá undantekningu, óbeint. Hér eru þrír vinir og enginn í fríi nema síður sé. Ég gæti alveg talið upp fleira fólk sem er að gera frábæra hluti en læt þetta nægja að sinni. Ég þekki þessi þrjú af dugnaði og hugsjón og þau eru nýbyrjuð í sinni baráttu. Svo er eitt þeirra auðvitað aðeins stærri hluti af lífi mínu en bara sem vinur. ;)

2009-02-23T21:55:00.002Z

Og svo fóru kórmeðlimir að stinga saman nefjum og enduðu á því að rugla saman reytum. Útkoman varð: BÖRN. Nema hvað. Hér má sjá nokkur slík stykki en það vantar samt slatta til að fylla hópinn sem kórinn hefur ungað út. Það er lygilegur fjöldi á stuttum tíma. Hér erum við í bolluhittingi hjá ofurbökurunum Ásdísi og Helga (sem eiga Kristleif Heiðar Kórsson).

Myndasmiður: Ýrr.

2009-01-31T10:04:00.001Z

Lasið grey

Svo ótrúlega erfitt að vera til þessa dagana

2009-01-28T13:01:00.002Z

Sagt er að þjónustufyrirtæki sé að meðaltali tvö ár að eignast nýjan viðskiptavin en aðeins augnablik að missa hann. Þessum tókst alveg örugglega að missa fleiri en einn á augnabliki:

http://www.dv.is/frettir/2009/1/28/utilokar-gydinga-fra-bud-hverfisgotu/

Allavega stíg ég ekki fæti framar inn hjá þessum manni en ég hef hingað til oft lagt leið mína til hans með hjól í viðgerð.

2009-01-22T10:25:00.003Z

Mér finnast börn vera orðin stór þegar þau byrja að tala of hátt og of mikið úti í búð.

"Stóóóóóór! Mamma, mamma, stóóóóóór maður!" og bendir á saklausan manninn.

Ég lærði eitt: Að láta mig hverfa. Og nú er ég að undirbúa plan til að grípa í næst þegar sú stutta fer að tjá hugsanir sínar úti í búð.

2009-01-19T13:59:00.007Z

Nú skulum við sjá hvort ég geti blaðrað um ekki neitt. Jú, það er nú sennilega alltaf eitthvað að frétta. Börn, börn og ... börn.

Ekkineittið er þetta:
-René er byrjaður að vinna aftur eftir fæðingarorlof. Það þýðir að orlofið er búið hjá okkur báðum og framundan er vinna og skóli hjá René og launalaus ég heima með Teresu. Sem er eflaust ánægjulegasta sjálfboðavinna sem til er. :)

-Samt er ég ekki alveg launalaus. Ég er byrjuð að vinna líka, en bara oggopínu. Alveg sex tíma á mánuði. Það er þó meira frí en vinna, því það er mun rólegra þar en heima (þar=bakaríið, en ég þurfti nú kannski ekkert að skýra það). Það er eins og að stökkva út úr sjúkrabíl á ferð að fara að heiman; stelpurnar báðar í fimmta gír með sírenurnar á fullu og René með háþrýsting af öllu saman.

-Teresa er komin með tvær tennur. Hún er líka byrjuð að borða. Eða öllu heldur byrjuð að smyrja banana í fötin sín og stólinn sinn og sletta restinni í allar áttir (minnir á Hooch í myndinni Turner og Hooch). Það gengur sæmilega að koma þessu upp í barnið, ekkert of vel samt.

-Hún byrjar líka í sundi eftir hálfan mánuð. Við vorum dáldið lost í hvað hún eldist (svona þreytt, já?) og bara gleymdum að skrá hana á námskeið. En við fengum að troða okkkur að hjá sama kennara og Elena var hjá, þótt hún verði orðin sjö mánaða þegar við byrjum.

-Teresa er farin að sofa næstum alla nóttina, vaknar um sexleytið til að drekka og dottar aftur í ca. klukkutíma. Elena er hins vegar farin að vakna milli 5.30 og 6 og dottar sko ekki aftur. Við hjónin erum svo þreytt að um helgar skiptumst við á að sofa. Skemmtilegir foreldrar, huh?

-René er dásamlega duglegur að lesa fyrir Elenu á kvöldin og uppáhaldsbækurnar hennar eru Barbapabbi og Stafakarlarnir. Hún kann stafrófið - á ítölsku. Ekki einu sinni ég kann það á ítölsku. Hún er líka undarlega sjónvarpssjúk og gæti alveg horft á hvað sem er allan daginn. Hún festir léttilega athyglina við Kastljós og aðra viðtalsþætti. Vonandi skilur hún ekkert í því sem er sagt - nema þegar Lobbi talar um ástina á krepputímum. Sem sagt, bókhneigt og alvarlega sjónvarpssjúkt barn.

-Uppáhaldstónlistin hennar er Svanhildur Jakobs að syngja barnalög. Diskur sem ég keypti handa henni í jólagjöf og hlustaði sjálf á alla mína barnæsku. Elena heldur að vísu að Skoppa syngi, en það er allt í lagi.

-Systurnar eru að fatta hvora aðra æ meira. Þær tjúnast upp þegar þær eru saman og Teresa skríkir á meðan Elena fer með leikþátt fyrir hana. Þvílík atriði sem hún töfrar fram, ég hef bara aldrei séð annað eins.

-René er kominn með nýja dellu: Dvd. Við eigum allt í einu rosaflott bíósöfn, aðallega klassískar myndir.

-Við erum að verða búin með áttundu seríu af Friends. Af tíu seríum. Næst er það Brothers & Sisters. Athugið að Friends eru ekki partur af flotta bíósafninu. ;)

Uppsúmm: Lífið snýst um börnin mín þrjú. Það fer öll orkan í að halda á, hugga, skipta á, svæfa, vekja (það þarf þó bara að vekja elsta barnið, ekki hin), leika, lesa, mata og baða. Ég skil ekkert í því hvernig við getum svo mikið sem minnst á þriðja barnið, hvað þá sagt "já, já, látum náttúruna bara ráða þessu". Arg!

Og á meðan þetta var skrifað, svaf Teresa, og ég hefði getað notað tímann í að skrapa bananasletturnar af veggjunum. Æ, vott ðe fokk, það verður hvort eð er allt strax skítugt aftur. :)

2008-12-17T11:48:00.003Z

Mæli með www.kalkunn.is fyrir jólamatinn.

Svo er lambi fundinn. Takk fyrir ábendinguna, Birna! Hann er reyndar mús, var að spá í að nefna hann Músli (sbr. múslí). Sem gæti svo aftur verið stytting á Múslimi.

2008-12-11T13:20:00.006Z

Þegar Elena fæddist, fékk hún ógrynni af böngsum. Einn varð auðvitað að enda sem uppáhalds og það er hann Lambi. Lambi er þeim góðu eiginleikum gæddur að vera mátulega stór, mjúkur á alla kanta, með danglandi útlimi (bara fjóra samt, sko) og ekki með hörð augu. Mjög barnvænn, sem sagt, og þægilegt fyrir barn að hnoðast með hann.

Teresa fékk einn bangsa þegar hún fæddist, í skírnargjöf öllu heldur, og hann er jafnstór og hún sjálf. Hún mun kúra með hann þegar hún nær honum í stærð :)

Núna er hún á fálmstiginu, klípustiginu og kremjustiginu. Knúsustiginu, bítastiginu og kreistustiginu. Sem þýðir auðvitað að barnið er í sárri þörf fyrir bangsa. Einhvern til að knúsa, bíta og toga austur og vestur í stað okkar hinna sem erum komin með blettaskalla og bólgna, útnagaða fingur. Sem betur fer er hún enn tannlaus svo "bítibúrið" - brjóstin - er enn þokkalega heilt, svona miðað við allt.

Mamman vill endilega að hún eignist lamba, hann er svo þægilegur og svo má þvo hann líka. Nú finn ég hins vegar engan lamba; Lambi er sænskur innflytjandi, keyptur af Rakel þegar hún var að túristast í Svíþjóð fyrir tveimur árum. Lambi lítur svona út:

Hér er hann í jólaskapi í fyrra, nettur á því. Ef einhver sér lambalegan bangsa hér í Reykjavík, má endilega láta mig vita. Nú eða bara splæsa í hann og ég borga svo. :) Hann þarf bara að vera mjúkur út í gegn og "liðugur". Finnist lambalegur lambi, skal ég launa finnanda lambið gráa (eða hvíta).

En nú skal ég ekki teygja lopann meira. Skipa nefnd ef allt fer út um þúfur.

Amemen.

2008-12-03T10:35:00.002Z

3. DESEMBER

Þegar ég var lítil, var ég hrifin af Barbapabbafjölskyldunni. Ég var langhrifnust af Barbakær, hann var loðinn, glaðlegur og listhneigður

Ég var reyndar líka voða skotin í Súpermann...

8 ára vildi ég giftast þessum. Ómæ, hvað ég var skotin! Sítt, dökkt hár og... ókei, ekki svo djúp rödd. Samt eitthvað svo sexí
(fyrir þá sem ekki þekkja manninn, er þetta annar söngvara Modern Talking :))

Á unglingsaldri var það þetta síð- og dökkhærða goð (gítarleikari Bon Jovi)

Svo var það þessi. Hann sameinaði útlitið sem ég hef alltaf heillast af og svo eru textarnir sem hann semur (eða allavega samdi, á meðan hann var Cat Stevens) svo fallegir

Þessi hefur líka alltaf heillað mig en eingöngu á andlegan hátt, þótt myndarlegur hafi hugsanlega verið. Kannski var hann ekkert með sítt, dökkt hár og skegg. Það er allt í lagi - hann var nógu vel af Guði gerður til að heilla menn og konur næstu árþúsund, þar á meðal mig :)

Er einhver farinn að fatta samhengið?

Já, það var því ekkert skrítið að ég félli fyrir þessum. Hann sameinar nefnilega allt ofantalið: Er rosalega sætur :), gáfaður og afar vel af Guði gerður, algjör súpermann, listhneigður (og mikill grúskari), semur rosalega fallega texta (hann leynir á sér, hann kann að semja ljóð!). Í dag erum við búin að vera saman í fjögur ár.

Til hamingju með daginn, amore mio. Ti amo :*

2008-11-27T14:16:00.009Z

Myndir!

Ég og Elena 2006...

...og systirin í sömu fötum, 2008

Alltaf glöð

Aha! Verið að spilla barninu á meðan mamma sér ekki til!

Nutella-bros

Ljós

Teresa prófar bumbostólinn

Voðalega stór allt í einu

Það fæddust þrjú bakarísbörn í sumar (og eitt fyrir viku síðan). Frá vinstri: Juan-Diego (f. 29. maí) í fanginu á mömmu sinni, Carmen; Karítas Lena hjá Berglindi (f. 27. júlí) og Teresa hjá múttunni sinni (f. 27. júní). Fólk var farið að spyrja hvaða bakari væri svona öflugur!

Aðeins betur í hornin, elskan

Flottur. Flottari án handklæðisins samt - og svuntunnar auðvitað :)

Jú, svei mér þá, kinnarnar ná næstum niður á sófann!
Sætastar

Ég rétt skaust út í Háskólabíó til að taka við plagginu. Var númer tvö í röðinni, nokkur hundruð á eftir mér, hehe.

Annars er mest lítið að frétta. René á fullu í mastersnáminu og ég á fullu í kökubakstri, hlaupi og... já, bara að sjá um Teresu litlu, sem er fimm mánaða í dag. Hún er nýfarin að velta sér og það glyttir í tvær tönnslur. Elena er yndisleg við hana og Teresa hlær að stóru systur. Alveg eins og það á að vera. Þetta er fínn tími til að vera í fæðingarorlofi, hugurinn er mest við barnið og brjóstagjöfin lækkar greindavísitöluna og myndar þessa blessuðu þoku. Ég hef því hvorki gáfur, styrk né löngun til að átta mig á efnahagsástandinu. Viðurkenni þó að þetta er ágæt hagfræðilexía, svona þegar mönnum tekst að útskýra hlutina á barnamáli. Hamingjan hjá mér er þó of mikil til að ég geti dottið í þunglyndi. Vona að það gildi um sem flesta. :)

2008-11-25T14:57:00.002Z

Hann á afmæli í dag!

Til hamingju, pabbi minn. :)

2008-10-26T20:35:00.002Z

Við erum komin heim. Í kreppuna. Við höfðum sko ekki hugmynd um ástandið heima, vorum netlaus og sáum engar fréttir að heima. Það er bara nokkuð næs að vera í fríi frá fréttum, skal ég segja ykkur. Við eyddum hvort eð er engu, þurftum þess ekki, vorum á hótel mömmu allan tímann. Eftir um vikudvöl fórum við hins vegar að fá sms: EKKI NOTA KREDITKORTIÐ! Say what?

Fríið var rosanæs en líka rosanæs að koma heim í rútínuna. Við vorum rúmar tvær vikur í Toskana, þrjá daga í Molise og svo þrjá daga á Sikiley. Náðum sem sagt að heilsa upp á flesta. Stelpurnar fengu gríðarlega athygli, enda ljósar á húð og hár og bláeygðar.

Nú tekur við áframhaldandi fæðingarorlof (vakna 5.30, það er tíminn hennar Teresu) og lítið meira en það. Útskrift búin, minns orðin guðfræðingur, og René byrjaður í master. Kreppan fer ekki illa með okkur, svo við þurfum ekki að ganga með það farg, nóg er nú samt ástandið. Við höfum það því bara ágætt og ætlum að halda því áfram. Ég elska snjóinn og hreina loftið og ætla að njóta þess í botn.

Nokkrar myndir, set inn fleiri seinna:

Útsýnið frá húsi tengdó. Húsið þarna er hótel og þar gistu margir gestir í brúðkaupinu í fyrra

Elena tók til hendinni í garðinum með afa og ömmu

Sætar systur. "Stóóór", sagði Elena á þessu augnabliki

Sú stóra naut sólarinnar auðvitað líka

Hamingjusömu hjónin

2008-09-27T10:48:00.005Z

Ó, Guð. Ég neita að trúa þessu. Titra og skelf. Gráti næst af geðshræringu bara. Á þriggja mánaða afmælinu sínu, ákvað litla músin okkar að sofna - með snuð! Hólí mólí, nú eru sko jólin hjá mér! Bara núna áðan ákvað hún að prófa að sjúga snuðið. Og hélt áfram að sjúga. Jeremías, hvað ég er ánægð. Núna sæki ég límband og lími snuðið fast á hana, haha! Og ðe vinner? MAM úr latex. Jess, nú verða keypt tuttugu svoleiðis snuð.

Annars erum við bara að pakka núna fyrir ferðina. Ef innbrotsþjófar lesa þetta blogg, þá verður íbúðin í pössun á meðan, hehe. (Betra að hafa það bara á hreinu, fyrst maður er að skrifa á opinn vef, ikke?). Leggjum í hann á hákristilegum tíma, sex í fyrramálið. Sem þýðir mæting út á völl kl. 4. Sem þýðir up and go klukkan hálf þrjú í nótt. Sem þýðir akkúrat þriggja tíma svefn. Oh, hvað við verðum fersk við komuna til Písa!

Við verðum hér ef einhver skyldi vilja öfunda okkur, múhaha! Eða bara líta við. ;)

Eníveis, við segjum bara tjá tjá og sjáumst í október.

2008-09-21T14:16:00.002Z

Ich war geklukkt:

Fjögur störf sem ég hef unnið um ævina:
-Bæjarvinnan, eins og allir aðrir
-Pizza 67
-Ferðaþjónusta fatlaðra
-Bakarí

Fjórir staðir sem ég hef búið á:
-Mímisvegur 8
-Fjólugata 7
-Vífilsgata 19
-Víðimelur 44

Fjórar bíómyndir sem ég held upp á:
-Usual Suspects
-Shawshank Redemption
-The Holy Grail
-Immortal Beloved

Fjórir sjónvarpsþættir sem mér líkar:
-Friends (nýuppgötvaðir á þessu heimili)
-Fastir liðir eins og venjulega
-Six Degrees
-SATC

Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum:
-Spánn
-Kýpur
-Ítalía
-USA

Fjórar síður sem ég skoða daglega, fyrir utan blogg:
-mbl.is
-pósturinn
-eyjan.is
-barnaland.is

Fernt sem ég held upp á matarkyns:
-fiskur hvers konar
-ommeletta a la René
-þetta djúpsteikta hrikalega góða jummí sem fæst bara á Sikiley
-hvítt súkkulaði

Fjórar bækur sem ég hef lesið oft:
-Vígslan
-Sesselja Agnes
-Saga tímans
-Tómasarguðspjall

Nenni ekki að klukka neinn, því það nennir aldrei neinn að svara þessu, svo ég spara öllum bara tímann. :)

2008-09-17T09:52:00.002Z

Leiðbeinandinn minn lét mig fá síðustu athugasemdirnar í maí. Ég hef haft tímann síðan þá til að slútta þessari blessuðu ritgerð. Í fyrradag fór ég upp á skrifstofu og fékk að vita að síðasti skiladagur væri einmitt þá, 15. september, og ég ekki enn búin með ritgerðina. Ekki spyrja hvernig ég gat ekki vitað þetta. Nú, í stuttu máli: Ég heim, sest og skrifa, og viti menn! -það tók einn dag að klára það sem ég hafði haft fjóra mánuði til að gera. Ég geri ekki hlutina á elleftu stundu, nei. Ég geri þá á þrettándu stundu. Gott að hafa það í sívíinu í framtíðinni, hmmm...

Prentlausnir prentuðu svo gripinn fyrir mig á tveimur tímum (heyrið það, Háskólaprent, tveimur tímum!) og núna er ég á leiðinni upp í skóla að skila. Það blasir því við útskrift í október, mæómæ. Aftur og nýbúin. Gott að hafa viðurnefnið "eilífðarstúdent" í sívíinu.

Fyrir áhugasama heitir ritgerðin Barnavinur mesti? -Um kristnifræði- og trúarbragðafræðikennslu í skyldunámi á Íslandi. (Ég þakka hér með Jónasi frænda fyrir ábendinguna um heiti á ritgerðinni.) Hafi einhver áhuga á að lesa (hahaha, ræt!), má hafa samband og ég sendi ritgerðina um hæl.

Hafi einhver líka hugmynd um hvað heimspekingur og guðfræðingur, með áratugareynslu í bakaríi (þar er mitt brauð, greinilega), tveggja barna móðir með annað á brjósti og hitt á læri, geti starfað við í framíðinni, má sá hinn sami láta mig vita. Það má ekki vera karríerdjobb, ég hef ekki tíma eða metnað fyrir svoleiðis (og ekki getu, gáfur eða menntun til þess heldur en það er aukaatriði ;)), bara skemmtileg og gefandi vinna sem bjargar reikningunum mínum. Ég hef hvergi séð auglýst eftir heimspekingi eða guðfræðingi í starf, svo þetta gæti orðið flókið.

Minn heittelskaði gaf mér nýjan síma í útskriftargjöf. Hann er svo fínn að ég þori varla að nota hann. Enda alltaf átt Nokia 5110 eða þaðan af verra. Næst á dagskrá er svo bara Ítalía! Við tökum Toskana, Molise og Sikiley í einni vænni bunu. Beint flug út og heim, hversu dásamlegt er það?!

Jæja, ég er rokin upp í skóla, væntanlega í síðasta sinn.

Skál.
Og amen.

2008-09-06T09:56:00.001Z

Hvað kallar útlendingur dóttur sína sem er með voðalega djúsí kinnar?
Kinnbombu!

Útvarpið: "...blabla...frönsk kona...fannst heil á húfi...blabla..."
Útlendingur: Ha? Fundust heilinn og húfan?

2008-08-29T12:59:00.003Z

Litla stóra duddulausa barnið fór í vigtun í gær. Níu vikna gömul vegur hún sjö kíló. Elena vó 5,7 á sama aldri. Þetta litla stóra barn er líka með sína fyrstu kvefpest. Mamman svaf því með annað augað opið í nótt til að geta fylgst með andardrætti og hóstaköstum. Kein fun, eins og við vinkonur mínar orðum það.

Lasarusinn sefur nú í ömmustólnum sínum og ég er að rugga með fætinum. Á meðan hlusta ég á Rondó - dásamleg stöð - og peppa mig upp í að byrja að hlaupa eftir helgi. Síðast prófaði ég sko þegar Elena var tveggja mánaða en það gekk ekki betur en svo að ég var hundblaut á löppunum þegar ég kom heim. Grindarbotninn var enn svo slappur að... já, ég hefði betur hlaupið með bleiu.

Annars eru dagarnir frekar rólegir. Elena er að taka nýja skólann í sátt og á meðan hún er þar, kúrumst við hin inni og horfum á Friends. Næs líf að því leyti en það hefst samt smá harka eftir helgi. Fyrir utan hlaupið, bíður blessuð ritgerðin enn eftir að verða kláruð. Og það þarf að gerast í september.

Best að fara því að hrista af sér brjóstagjafaþokuna og reyna að sparka hausnum í gang. Wish me luck!

2008-08-22T12:51:00.003Z

Sjáið hvað ég á margar duddur!

Rosa margar og fínar! Best að máta...

Hmmm... Mam úr latex? Nei.

Ah! Nuk úr latex? Nei.

Kannski Nuk úr sílikoni? Ekki heldur.

Ókei, Mam úr sílikoni þá. Uh, nei, oj bara.

Pussycat! Það sem öll börn vilja!

Glætan.

Bibi?

Ertu ekki að ná þessu, mamma?

Ég vil ekki duddu! Bara brjóst! Og mikið af því. Alltaf. :)

2008-08-08T13:40:00.001Z

Varúð - ekki fyrir fólk yngra en 32 ára!
http://www.youtube.com/watch?v=ER6HYd-clxA

2008-08-07T21:18:00.002Z

NÝJU BÖRNIN Í SUMAR :)

Carmen vinnufélagi og Diego áttu strák 29. maí.
Sigga og Paolo áttu stelpu 2. júní.
Prenélína átti stelpu 27. júní.
Berglind vinnufélagi og Torfi áttu stelpu 27. júlí.
Birna og Ívar áttu stelpu 5. ágúst.

Til hamingju, við öll! :)

Héðan er það annars að frétta að Teresa fór í skoðun í morgun. Er orðin sex kíló og 58 cm. Nú er hún með vaxtarkipp sem þýðir að hún drekkur nánast stanslaust, daga og nætur. Pjúff.

2008-08-02T14:15:00.002Z

Hið daglega líf

Mjúk...

...og dásamleg

Önnur dásamleg stelpa. En pínu abbó og því gjörsamlega límd við pabba sinn þessa dagana

Þess vegna eru Skoppa og Skrítla bestu vinkonurnar og gaman að dansa við þær

Lífið gengur sinn vanagang, eða svona næstum því. Elena er enn í fríi og byrjar á nýjum leikskóla eftir ca. tíu daga. Fullt af breytingum í hennar lífi og viðkvæmnin á háu stigi. Teresa dafnar og er voða hrifin af systur sinni, svona í hófi samt. :)

Við erum öll í "fríi" en samt í örugglega minnsta fríinu okkar hingað til. René er í 200% vinnu með Elenu úti allan daginn og ég í 150% vinnu með Teresu hangandi á brjósti og á öxlinni inni allan daginn (ég held því fram að René hafi meira að gera en ég). Við hjónin sjáum hvort annað furðulega lítið. Þegar við erum öll heima, fer öll orkan í að passa að Elena strjúki Teresu ekki of fast og knúsi hana ekki of mikið. Nóg að gera, sem sagt, við að hlaupa á eftir Elenu og halda á Teresu. "Bitta baddni" er í miklu uppáhaldi, sem betur fer, og því ekki yfir neinu að kvarta á meðan Elena er svona góð við systur sína.

Þrátt fyrir yfirvinnu og vaktaálag :) erum við í skýjunum með þetta líf. Þegar Elena byrjar á leikskóla, munum við sakna hennar á daginn. Þær stækka hratt og áður en við vitum af, verða þær farnar að heiman! Við njótum því líðandi stundar - með smá andvarpi við og við. :)

2008-07-20T20:37:00.002Z

TERESA BJÖRG

Teresa Björg fær nafnið sitt. Teresa er eftir ömmu René og Björg er seinni partur Þorbjargar-nafns mömmu minnar.

Varð að skella einni inn líka af Elenu og bestu vinkonunni, Þóreyju. :)

2008-07-15T22:23:00.003Z

Í gær gaf ég brjóst sleitulaust frá kl. 17 til 22. Ég fékk kvöldmatinn eftir það, René var ekki heima fyrr til að mata mig. Á næturnar vakir Súmó í tvisvar sinnum einn til einn og hálfan tíma og dundar sér við að japla á brjóstinu - og sötra inn á milli. Á meðan horfi ég á vídjó. Klukkan hálf sjö er hún yfirleitt vöknuð og þá skal ég á lappir, því næsta barn er væntanlegt fljótlega eftir það, hlaupandi og æpandi "bitta baaaaaaaaadddniiii" ("litla barnið"). Hún elskar litlu systur sína og vill kyssa hana og knúsa oll ðe tæm. Sem er bara krúttlegt.

Nei, ég er ekkert úrvinda. Bara svona temmilega þreytt. Ég get haldið uppi álíka gáfulegum samræðum og steiktur laukur. Það er furðulegt hvað maður verður í alvörunni þokukenndur í hausnum af vakneríi og brjóstagjöf.

Bitta baddni vegur nú rúmlega 5300 grömm. Kinnarnar leka út á axlir og það rymur í þessum litla líkama þegar hún rumskar. Og fretið maður, mæ ó mæ. Eins og togarasjómaður. Samt er hún ekkert svo feit. Það er bara andlitið og jú, kannski smá mallakútur. :) En jeremías, hún er að sjálfsögðu fullkomin og dásamleg.

Eini gallinn við að eiga tvö börn er að þá tvöfaldast samviskubitið. Sú sem fær ekki athygli akkúrat þá stundina, veldur því að ég fæ magasár af sammara. Bara af því að ég er með augun á hinni. Ekki veit ég hvernig margra barna mæður fara að. En þetta hlýtur að lærast.

Lífið er yndislegt. Það sem fullkomnar það, er þessi yndislegi maður sem ég er gift. Veit ekki hvernig þetta væri án hans, og langar ekkert að vita það. Hann er helmingurinn af þessum gullmolum okkar og án hans væri þetta "kein fun".

Næst set ég fleiri myndir. Þeir sem ekki hafa áhuga á börnum, skulu ekkert vera að kíkja hingað inn á næstunni. Sólin snýst í kringum snúllurnar okkar þessi dægrin og ég hef ekkert um annað að tala. Kúkableiur, svefn og brjóstagjöf - má bjóð´ ykkur?

2008-07-03T22:29:00.003Z

Kúrikúr

Þetta litla barn fór í skoðun í morgun og vó 4950 grömm. Búin að þyngjast um 200 grömm frá fæðingu. Hún fékk viðurnefnið Súmó hjá hjúkkunni. Þokan hjá mömmunni eykst í réttu hlutfalli við þyngdaraukningu barnsins. : /

2008-06-29T23:14:00.002Z

Systur

2008-06-29T12:05:00.002Z

Takk fyrir kveðjur, elsku vinir. Já, hún kom loksins í heiminn, stóra stelpan okkar. Heilar 19 merkur og 53 cm. Heilbrigð og fín. Ferlið tók 12 tíma eftir að ég fékk startpilluna, hún kom í heiminn um áttaleytið að kvöldi 27. júní. Hríðirnar voru óbærilegar eins og síðast, svo ég þáði mænudeyfingu með þökkum - oh, lovely uppfinning þessi deyfing! :) Fæðingin sjálf gekk svo eins og í sögu.

Núna hangir hún á brjósti allan sólarhringinn; mér skilst að broddurinn dugi ekki svona stóru barni svo hún á erfitt með að verða södd á meðan mjólkin er ekki komin. Við sváfum ekki mikið í nótt, ég og hún, það varð að vera brjóst uppi í henni, annars svaf hún ekki. En það er bara tímabundið og allt í lagi með það.

Við erum sem sagt bara að springa úr hamingju og Elena er voðalega dugleg. Smá læti í henni en hún er voðalega góð við systur sína og vill hjálpa til með flest.

Fanney, til hamingju með afmælið í fyrradag, við erum ánægðust í heimi að hafa hitt á afmælisdaginn þinn (og sorry, Rakel ;)). Til hamingju líka með gærdaginn, vildi svo að ég hefði getað verið með í gæsuninni þinni.

Ég set inn myndir um leið og ég get. :)

2008-06-24T14:15:00.003Z

Neibb, ekkert að gerast. Mér er þó illt í maganum, með "túrverki" og flökurt. Samt fórum við hjónin á Vox áðan og átum á okkur gat. :) Svona verkir þurfa ekki að þýða neitt, bara að fæðing sé væntanleg á árinu - eitthvað þannig. :o

Nýjustu fréttir eru þó þær að ég fer í mónitor á fimmtudaginn, sem er svona almennt tékk á hjartslætti og hreyfingum barnsins. Ef ekkert gerist svo í vikunni, er farið að tala um gangsetningu á laugardaginn. Ég trúi samt ekki að ég nái fram á laugardag, þetta hlýtur bara að fara að koma.

Á meðan við bíðum, ligg ég fyrir og væli. Enda orðin eins og mjaðmagrindasjúklingur, vaggandi eins og "vecchia vacca" og löngu hætt að vera eitthvað sem átti að kallast "nett og fín". Er bara skessa, gilitrutt, og hrýt líka á við tröll. Ég sef í sófanum, því rúmið er of mjúkt og ég vakna við minnstu hreyfingu hjá René. Ég er grumpy, þreytt í líkamanum og ótrúlega leiðinleg mamma.

Í stuttu máli: Æ, ó, aumingja ég!
(Reyndar er það aumingja René og Elena, en þar sem það er ég sem skrifa þetta, þá má ég segja svona ;)).

2008-06-19T21:57:00.001Z

Og svona lítum við út í dag, mæðginin/mæðgurnar:

40 vikur og fimm dagar

2008-06-19T09:41:00.002Z

Samkvæmt minni spá, eiga hlutirnir að gerast í dag. Ekki það að það bóli á einhverju en mig er þó farið að dreyma hríðir. Hvernig sem það er nú hægt. Svefninn er farinn til andskotans, ég er of mikið hlass til að geta legið eðlilega og liðið vel. Mér er sagt að njóta þess að sofa sem mest áður en lætin byrja (í barninu) en ég held ég geti bara ekki sofið verr en núna. Þegar maður er farinn að þrá heitast að fá að liggja á maganum, er kominn tími á að verða léttari.

Ég var búin að kveðja Ásu ljósu en fékk þó tíma á morgun, 20. júní, til öryggis. "Hahaha - glætan að ég komi þá! Verð sko alveg búin að eiga." Eða ekki. Sjáumst á morgun, Ása.

Þrátt fyrir allt, má segja í dag: Til hamingju með daginn, konur!

2008-06-17T12:54:00.003Z

Eins og mér var nú illt í bumbunni og bakinu í gær, og taldi nú hlutina vera að fara að gerast, þá vaknaði ég í morgun og leið eins og ég væri barasta ekkert ólétt. Ekki vottur af verkjunum sem voru í gær.

Ég er farin að hallast að því að ég muni sjálf hafa rétt fyrir mér og barnið komi 19. júní. Allavega ekki fyrr. Fyndið hvað einn dagur framyfir er eins og einn mánuður að líða. Mér líður eins og fíl í tvennum skilningi: Augljóslega vegna stærðarinnar og líka eins og ég sé búin að ganga með í 20 mánuði.

Ís í hádegismat? Það má þegar maður er óléttur.

Hæ hó og allt það.

Gleðilega þjóðhátíð!

2008-06-13T20:23:00.002Z

Settur dagur er á morgun.
Það er ekkert að gerast.

Og ég er ekki að fara að útskrifast á morgun, ýtti því fram í október.

Morgundagurinn verður því hinn venjulegasti, býst ég við, nema auðvitað að Rakel á afmæli. :)

2008-06-09T13:29:00.002Z

Ó, nei! Þar komst upp um okkur.
http://www.visir.is/article/20080609/FRETTIR01/500919096

Svo ég svari nú fyrir MITT bakarí, þá eru kleinuhringirnir og pecanvínarbrauðin innflutt frosin. Annað ekki. Allt annað er handgert, m.a.s. pylsubrauðin sem þú færð á Bæjarins bestu, við Laugardalslaug og á fleiri stöðum. *Rúllirúll*

Þessi auglýsing var í boði Kaupþings.

2008-06-06T09:12:00.003Z

AFMÆLISBARN

Þá...

...og nú:

2008-06-05T09:48:00.004Z

Fyrir nákvæmlega tveimur árum var ég svefnvana kona. Það var mánudagur og ég ekki búin að sofa frá því á laugardagsmorgni vegna hríða. Þessi mánudagur var eftirminnilegur: Við vorum búin að fara tvisvar upp á fæðingardeild, bara til þess að vera svo send heim aftur með orðin "það er ekkert að gerast" í farteskinu. En í hádeginu þennan mánudag, fórum við uppeftir í þriðja sinn og ákváðum að fara ekki þaðan út aftur nema með barn. Allur dagurinn fór svo í kvalir, sprengja belg með tilheyrandi meiri verkjum og enn meira "það er ekkert að gerast".

Það var svo um áttaleytið um kvöldið sem ég fékk loksins alsæluna: mænurótardeyfingu og smá start í æð, til að koma fæðingunni af stað. Þá sofnaði ég í heilan klukkutíma, vaknaði svo og fékk að heyra orðin "nú er eitthvað að gerast". Jess. Hefði allt staðið í stað eftir startið, hefði ég þurft að fara í keisara og það leit ekki vel út, því það voru svo margar konur búnar að panta keisara 060606! Allt upppantað á Hótel Sængurkvennagangi, sem sagt. En sem betur fer ákvað daman okkar að koma af sjálfsdáðum. Og hún kom í heiminn hálf þrjú aðfaranótt 6. júní.

Nú erum við aftur að bíða, á sama tíma að tveimur árum liðnum. Reyndar án verkja, thank God. Svona nokkurn veginn, allavega. Líkaminn er eitthvað að undirbúa sig, það kallast víst fyrirvaraverkir. Sjáum svo til hvort Elena fái systkin í afmælisgjöf á morgun. Það væri ótrúlega kúl, er það ekki? :)

2008-06-02T21:28:00.003Z

Kosturinn við það að vera "á steypinum" er sá, að manni leyfist að eiga daga eins og þessa:
Vakna, fá sér kaffi og lesa blöðin (eiginmaðurinn búinn að sjá um að koma eldra barninu í leikskóla), skríða aftur upp í rúm og lesa, sofna, vakna og borða, dingla sér frameftir degi og leika svo við eldra barn eftir leikskóla. Klappa bumbu, borða súkkulaði, stynja og veina af álagsmeiðslum og togverkjum (lesist: láta vorkenna sér), geta ekki gert handtak á heimilinu, stynja og veina meira. Þiggja svo baknudd hjá eiginmanninum yfir sjónvarpinu á kvöldin.

Fullkomið líf.

2008-05-14T14:22:00.010Z

Nokkrar nýjar:

Nýkomin heim úr skólanum, með 40 stiga hita. Fékk stíl og breyttist í stuðbolta. Ekki að sjá að hér séu veikindi á ferð. "Hóli, hóli" (hjóla, hjóla). Já, já, aldrei eins gott að fá sér hjólatúr um íbúðina og þegar maður er lasinn

Ein afar stolt af stykkjunum sínum. Hún vill alltaf fá að labba með pokann góða fram á gang, þar sem hann er geymdur þar til einhver fer út með ruslið

Ekki veit ég hver kenndi barninu þessa pæjutakta. Það var ekki ég, í það minnsta - sverða!

"Kjöööööt". Pabbinn nýrakaður og Elena að pósa

Stuð með pabba á morgnana. Mamman ekki heima og þá má leika sér með matinn ;)

Sjá bara hvað mamman splæsti í! Pabbinn varð sko miklu glaðari en barnið, þegar mamman kom heim með þessa peysu

Það þykir voða sport að stela svefngrímu mömmu sinnar og nota hana sem hárband. Rennilásar og vasar eru líka málið þessa dagana

---

Í dag er mánuður þar til litla systir/litli bróðir á að mæta á svæðið (14. júní). Pabbinn spáir reyndar 8. júní, mamman spáir 19. júní. Flestir sem ég hitti, spá einhverjum degi fyrir 14. júní - bumban er jú svo stór að það getur ekki verið að barnið tolli þarna í 40 heilar vikur!

---

Þið sem rambið hingað inn, endilega segið hvað þið haldið um kyn og dagsetningu!

2008-05-09T13:20:00.002Z

Mig vantar nafn á barnið. Í einum grænum. Ekki þó litla barnið í bumbunni - það er löngu komið nafn á það - heldur BA-barnið. Ritgerðina. Undirtitillinn er léttur og laggóður: "Um kristnifræði- og trúarbragðafræðikennslu í skyldunámi á Íslandi." Mig vantar sumsé eitthvað hnyttið og gott sem titil.

Anyone? Fanney? :)

2008-05-02T17:36:00.003Z

Fimmta veikin

Ef myndin er skýr, þá sést að Elena er þakin bólum í andlitinu. Svona er hún um allan líkamann. Þetta heitir víst "fimmta veikin", ekki veit ég hverjar hinar fjórar eru. :O Þessu fylgir hiti og kvef - en verst af öllu, þessu fylgir líka innivera. Loksins þegar vorið lætur sjá sig, þurfum við að hanga inni. René er svo mikill dúllari að hann getur alveg kubbað með Elenu allan daginn en ég verð kreisí af að komast ekki út með barnið.

*Pirr*

2008-04-28T11:31:00.002Z

Vinkona mín á níu mánaða tvíbura. Líf hennar snýst eðlilega í kringum þá og oft reynir á. Eftirfarandi frásögn hennar er dæmi um að morgunstund gefur gull í mund... eða hvað? :)

Mánudagur með meiru

Jahhhh hvað skal segja, niðurlæging móðurhlutverksins eða eitthvað álíka.

Það er ofsalega skrítið að vera svona busy mamma stundum og maður hefur stundum varla tíma til að hlaupa á klósettið og hvað þá líta í spegil og hafa sig til. Ég er svo heppin að Kjartan minn leggur ekki mikið uppúr útliti mínu né tekur eftir því hvort ég sé máluð eða greidd, hahaha. "Þú ert alltaf jafnsæt" segir hann og ég bara brosi, vantrúuð samt auðvitað.

Áðan var ég að gefa krökkunum að borða í stólunum sínum og finn þá mikla kúkalykt. Ég gat ekki látið þessa bleyju bíða enda var þetta ein af þessum miklu kúkabombum hennar Árnýjar og allt var komið útum allt í stólinn og fötin og ég hentist með hana í snöggt bað enda þýðir lítið annað þegar þessar bombur eru annars vegar. Valtýr vældi svangur og móðgaður í stólnum á meðan. Svo þegar ég kom til baka lét ég Árnýju bara á gólfið og mataði hana þar. Svo kom ég þeim samviksusamlega í vagninn til að lúlla en íbúðin hreinlega angaði af kúkafýlu og ég bara hugsaði sem svo að þetta væri bara íbúðin og það væri bara kúkafýla föst hérna inni þrátt fyrir að ég hefði hent bleyjunum og sett fötin í vél. Alveg glatað bara, en svo fór ég á klósettið og leit í spegilinn og vitiði hvað, var mín ekki bara með gula KÚKASLIKJU frá nefi uppá hægri kinn. Hvernig hún komst þangað er mér hulin ráðgáta!
Þannig að allt getur gerst í þessum harða heimi móðurhlutverksins. En ég ætla að nota spegilinn meira í framtíðinni:)

2008-04-18T14:49:00.002Z

Maginn á mér gengur í bylgjum. Það er töff.

Ritgerðin gengur í bylgjum. Það er ekki töff.

Þetta er heldur ekki töff. Reyndar hreinn viðbjóður og einstaklega niðurdrepandi að horfa á:
http://www.youtube.com/watch?v=2rE0HqeNod4
Það er líka part 2, 3, 4 og 5 ef einhver hefur geð í sér.
En hei, það er til varanleg lækning! Það er hægt að fara í aðgerð á heila og láta fjarlægja átröskunar"hlutann". Þekki eina sem gerði það, hún var eins og stelpan í myndbandinu en er nú frísk. Ótrúlegt en satt og alveg ólýsanlega dásamlegt.
Svona er nú stutt á milli anda og efnis.

2008-04-12T21:14:00.002Z

Skemmtilegur dagur hjá Elenu í dag:

Fórum á tónlistarnámskeið, þar sem trommur koma mikið við sögu

Little drummer girl

Kúl feðgin

Skruppum í sund og svo "inn" að hjóla. Við splæstum í hjól (á 500 kall) og sú stutta skilur strax að æfingin skapar meistarann...

...eða svona oftast nær

Orðin of vön myndatökum. "Brostu" og hún brosir

Hún kann líka að vera bara hún sjálf. Beddarusci :)

2008-04-08T13:05:00.002Z

Jess, Elena er komin inn á næsta leikskóla! Þvílíkur léttir að þurfa ekki að vera að stressast yfir þessu. Hún fer á Sólstafi við Marargötu, í göngufjarlægð frá okkur, og byrjar í ágúst. Sólgarðs verður sárt saknað en svona er lífið - hún er að verða of stór fyrir hann, þessi elska.

Annað jess! -ég sendi leiðbeinandanum mínum 25 síður um daginn og honum leist bara vel á. Ég á sem sagt ekki mikið eftir... og gæti barasta útskrifast í júní! Sama dag og beibíið á að líta dagsins ljós, meira að segja. Gosh, hvað maður er að verða fullorðinn.

2008-04-05T20:00:00.002Z

30 vikur í dag!

2008-03-31T10:46:00.002Z

Æ, ég er að spá í að hætta að styrkja barnið mitt á Indlandi og styðja við Hannes Hólmstein í staðinn. Hann þarf örugglega meira á því að halda.

Hahaha! Sorry, en jú möst bí kiddíng.

http://www.mbl.is/mm/frettir/innlent/2008/03/30/sofnun_fyrir_hannes_holmstein/

2008-03-25T10:52:00.010Z

Það er orðið nokkuð síðan ég setti inn myndir. Hér kemur slatti - tekið síðastliðna þrjá mánuði.

Teiknimyndaáhuginn aðeins að kvikna. Barnalög á ítölsku eru í uppáhaldi og þau eru stundum notuð sem barnapía, til dæmis ef uppvaskið er orðið of mikið...

Nýkomin inn. Snuðið aldrei langt undan (það verður hausverkur að venja Elenu af því!)

Verið að máta tvö börn í fangi. Það fer bara ágætlega saman. (Þessi tvö eru þó örugglega jafnþung.) Engin afbrýðisemi gerði vart við sig í þetta sinn

René prófar lítinn stubb. Maður er furðulega fljótur að gleyma því hvernig það er að halda á fjögurra mánaða barni

Magnús Atla- og Karenarson með pabba sínum og besta vininum, ljóninu sínu

Á öskudaginn var náttfatapartí á Sólgarði.

Fullur salur af háttuðum börnum með andlitsmálningu og blöðrur

Það er ekkert alltaf gaman, sko. Sérstaklega ef mamma sýnir öðru barni áhuga

Elena að borða vínber

Við hjónin fórum út að borða 1. mars, í tilefni af 19 ára afmæli bjórsins. Fórum í Perluna og áttum yndislega stund. Þetta var í fyrsta sinn sem við förum út að borða saman um kvöld síðan Elena fæddist. Geri aðrir betur!

Mæðgur á góðri stund

Jó!

Ítalinn æfir pastagerðarhandtökin fyrir komandi kreppu

Best að kenna barninu þetta bara strax líka

Nýkomin í framvísandi stefnu og mjööööög ánægð með það

Hagsýnu hjónin versla notað í Góða hirðinum og á Barnalandi. Hreiðurgerðin er að byrja í annað sinn og þarna er trip trap númer tvö keyptur

Fyrsta snjóþotuferðin

Hús og bíll. Casa, dolce casa. Hér líður okkur best :)

2008-03-23T19:33:00.003Z

Við vorum að hlusta á "Pósturinn Páll" og það var viðeigandi að útlendingurinn byrjaði að syngja með, nú á páskadag:

"Postulinn Páll..."

"Hahaha!"

"Hvað? Hann sendi bréf út um allt!"

Gleðilega páska!

2008-03-17T22:46:00.004Z

Eins gott ég keypti dísel í gær. Þá kostaði það "bara" hundraðfjörutíuogeitthvað lítrinn. Núna er það komið yfir hundraðogfimmtíu. Ég er alvarlega að íhuga að fara út á næturnar og stela bensíni af öðrum bílum. Einhver memm? Það hvarflar auðvitað ekki að mér að nota bílinn minna eða bara ekkert, o nei. Frekar að bölva hækkununum og keyra sem aldrei fyrr.

Hvar eru annars rafmagns- og vetnisbílarnir fyrir almenning? Fastir í tollinum? Humm.

2008-03-14T21:39:00.002Z

Sorry montið en: Mikið ógeðslega eru MR-ingar klárir! Mikið ógeðslega er ég stolt af þeim! 14. skiptið sem Hljóðneminn fer til þeirra. Til lukku, gamlir og ungir MR-ingar!

2008-03-13T15:14:00.002Z

Við erum stundum spurð hvað Elena segi þegar við tölum um litla barnið við hana.
Ha?
Elena kann sko ekki að tala, hvað þá að hún skilji að hún eigi von á systkini.

Stundum reynum við þó. "Barnið", segjum við og bendum á bumbuna (sem er fáránlega stór miðað við 26 vikna meðgöngu). Elena grípur það á lofti, lyftir upp samfellunni sinni og bendir á sína bumbu: "Blabli" (=nafli). Svo borar hún í naflann á mér - og á sér - og á pabba sínum - "blabli blabli".

Já, nei. Elena skilur ekki að börnin vaxa í maga mæðranna. Held það sé nokkuð ljóst. En hún veit hvar naflinn er. Það er þó byrjunin. :)

2008-03-07T21:33:00.003Z

Samkvæmt Vísi punkturis er Berlusconi ekki lengur ríkasti maður Ítalíu. Too bad. Sá sem nú er ríkastur á það eiginmanni mínum að þakka og ekkert minna en það. Fullyrði ég. Sá maður heitir Michele Ferrero og á fyrirtækið sem framleiðir súkkulaðismjörið Nutella.

Ég vissi varla hvað þetta fyrirbæri var áður en ég fór að búa með René. Núna er þetta þriðja hjólið. Eða fjórða (ef við teljum frímerkjasafnið með). Hann treður því í nánast öll matvæli og lætur sig jafnvel dreyma um að fylla páskaegg með því og borða svo. *Klígja*

Sennilega hefur Ferrero ekki hugmynd um þennan stóra sponsor uppi á litla Íslandi. Kannski ég sendi honum mynd af René ofan í krukkunni...

2008-02-26T19:59:00.002Z

Í dag er pínu merkilegur dagur.

Ég hef verið heimspekingur í þrjú ár.*
Ég átti að fæðast þennan dag fyrir *biiiip* árum.
Afi minn hefði orðið 91 árs í dag en hann dó úr alzheimer 1984.
Í útskriftar- og afmælisgjöf, fyrir þremur árum, fékk ég fallegan hring. Með hringnum fylgdi bónorð. Ég ber hringinn enn, með giftingarhringnum.

Mér þykir vænt um þennan dag. Í morgun tók ég svo eftir því hvað sólin er að hækka á lofti. Um áttaleytið var næstum orðið bjart. Fallegur dagur.

*Ég vildi heldur nota orðið "heimspekifræðingur" eða eitthvað þannig, "heimspekingur" býður upp á að ég sé full af frumlegum hugsunum og djúpum pælingum - sem ég er ekki.

2008-02-11T23:14:00.000Z

Í dag er 112-dagurinn. Í tilefni dagsins ákvað vinkona mín að athuga hvort slökkviðlið borgarinnar væri í raun til taks, eða hvort það væri bara að sýna litlum krökkum tækin sín. Hún setti í þvottavél og stuttu seinna gaus upp eldur í vélinni. Yfirleitt setur þessi vinkona mín í vél og fer svo út að labba með sjö mánaða tvíburana sína, á meðan maðurinn hennar er í vinnunni. Í dag voru þau hins vegar bæði heima hjónin.

Í stuttu máli réð handslökkvitækið ekki við neitt, svo þau þurftu að hringja á aðstoð. Slökkviliðið var til þjónustu reiðubúið, of course, og mætti á staðinn innan örfárra mínútna. Hálftíma síðar, þegar allt var yfirstaðið, mætti tryggingarfélagið og með því hreingerningarlið. Skaðinn var lítill og þetta fer á besta hugsanlega veg, bara af því að þau voru heima þegar eldurinn kom upp.

Lexía dagsins: Ekki fara út á meðan þvottavélin/þurrkarinn/uppþvottavélin er í gangi. Vertu með reykskynjara í öllum herbergjum, líka þar sem þvottavél (og þurrkari) eru og slökkvitæki í íbúðinni.

Orð dagsins: Einn-einn-tveir.

Aukaorð dagsins: Hjúkk!

2008-02-06T23:21:00.000Z

Mæli með La Traviata í Íslensku óperunni. Mæli líka með uppákomum eins og að flaska dettur á sviðinu og rúllar ofan í gryfjuna þar sem hljómsveitin er. En öryggisnetið bjargar hljóðfæraleikara frá roti og þetta var líka bara generalprufa, svo þetta mátti. :) En ég mæli með vasaklútum, flestir muna hvernig óperan endar en færri muna kannski hversu mikið táraflóð endirinn skapar. Kannski bara betra að fara frísk og létt...

Gleðikórsmeðlimir ættu svo sérstaklega að taka eftir extra fulla gaurnum á sviðinu. Það lærir enginn svona tilþrif nema hafa verið í H.kórnum, múhaha! :)

2008-02-04T21:13:00.000Z

Ég furða mig á því á hverju ári hversu mikið af bollum Íslendingar borða. Samt eru jólin nýbúin og páskarnir á næsta leiti. Át, át, át... átak, átak, átak.

Gubb, gubb, gubb...

2008-01-29T23:24:00.000Z

Hálfnuð...

...og fórum í 20 vikna sónar í dag. Litli krílus var á útopnu allan tímann og sýndi okkur hvað hann/hún er flott/ur og fín/n. Mikið gott að sjá að allt leit vel út. Samkvæmt þessum sónar er væntanleg lending 14. júní - átta dögum eftir afmæli Elenu og á afmælisdegi Rakelar vinkonu. Gaman aðessu.

Þessari gæti ekki verið meira sama þótt von sé á systkini. Enda ekki alveg að fatta það

Maður fær nú ýmislegt á meðan maður er einkabarn

2008-01-27T13:16:00.000Z

Hvað kallar útlendingur arfgengan alkóhólisma?

-Erfidrykkju.

2008-01-23T23:45:00.000Z

"Hver á þennan sumarbústað? Já eða nei!"

Aðeins að hressa upp á andrúmsloftið...

2008-01-17T20:08:00.000Z

Guð, hvað dagurinn í dag var mikið pein. Elena tók góða ælutörn í gærkvöldi, var sett tvisvar í bað og skipt þrisvar á öllu. Vaknaði svo hin hressasta í morgun en þá vorum við foreldrarnir komnir með sömu pest. Ég fór í vinnuna og entist þar í þrjú korter. Okkur tókst ekki að útkljá pestina á tveimur tímum eins og Elena, heldur erum búin að vera eins og ruslahaugar í allan dag. Greyið barnið að eiga svona leiðinlega foreldra. Skiptumst á að hanga á klósettinu, ýmist á því eða ofan í, og liggjum í keng þess á milli.

Við eigum gasalega bágt, sko. Grát.

P.s. Ef ég væri ein af þeim konum sem æla meira og minna í þrjá mánuði á meðgöngu, væri sko ekki annað barn á leiðinni. Klárlega.

Gubb.

2008-01-13T14:14:00.000Z

Þetta eru uppáhaldsmennirnir í lífi Elenu. "Pabbi" og "afi" eru alls staðar, hvert sem hún bendir. Mamma er ekki nóg, pabbi og afi eiga að vera líka og hún kallar á þá stöðugt.

En þegar þessi maður var allt í einu orðinn "afi", þá fékk ég hroll. "Nei, nei, nei, nei, ekki afi, ekki afi", garga ég! Ég lærði að maður á að passa börnin sín vel og passa að þau detti ekki svona mikið á hausinn.

2008-01-09T10:16:00.001Z

Mér finnast allir vera í átaki þessa dagana. Vakna klukkan 6, fá sér einkaþjálfara, danski kúrinn, LR-kúrinn, hinn kúrinn og þessi kúrinn... Ég held það sé meirihlutinn af því fólki sem ég þekki í átaki. En ekki við. Og þó.

René hefur verið skikkaður í ræktina þrisvar í viku. Af mér. Hann er 28 ára (lesist: plús 10 en ekki segja honum það) og hreyfir sig nákvæmlega einu sinni í viku. Það finnst mér ekki sniðugt. Eftir tíu ár verður hann orðinn gamall. Þess vegna ætla ég að sparka honum út að skokka eða í salinn í HÍ tvisvar í viku. Ef hann gerir það, verður hann allavega heilbrigðari eftir tíu ár en ella.

Sjálf ætla ég í átak sem kalla má "afeitrun" með réttu. Nei, ég er ekki á leiðinni til Búlgaríu eða hvað það nú var, með Jónínu Ben. Bara lesa á umbúðir matvæla og snyrti- og hreinlætisvara. Sætuefni og efni með furðulegum nöfnum verða sett á bannlista. Það gildir líka fyrir eiginmann, Elenu og komandi barn. Dæmi: Mér brá við frétt um blautklúta um daginn og rauk med det samme út í apótek að kaupa grisjur til að þrífa bossa. Varðandi snyrtivörur, þá sem betur fer nota ég nánast engar (maskara og búið) svo ekki þarf ég að hafa miklar áhyggjur þar. En þetta er allt saman umhugsunarefni. Pepsi max er úti (búhúúú...) sem og skyr.is og bráðum extra-tyggjó. *slá slá með svipu*

Þetta verður ekki auðvelt, sennilega erfiðasta átak sem ég hef farið í og eru þau nú ansi mörg. En þetta er sennlega það fyrsta og eina gáfulega átakið sem ég hef farið í. Og vonandi það eina varanlega.

2008-01-05T20:04:00.000Z

Litla píslin okkar fór í vigtun og 18 mánaðasprautuna í gær. Tæplega 19 mánaða er hún 10,3 kíló og 81 sentimetri. Sem er í raun furðulegt, miðað við hvað hún er oft löt að borða. Hún er lítil og létt en gæti verið minni og léttari, ef hún fengi að ráða. Á afmælisdegi pabba síns fékk hún svo brjóst í síðasta sinn, mamman vill taka pásu fyrir næstu törn og svo var hún líka bara orðin leið á þessu sjálf.

Núna er því nýtt átak komið í gang á heimilinu. Við borðum saman öll klukkan sex (við René vorum vön að borða á "ítölskum" tíma, um átta) og passað verður upp á að Elena fái veeeel af grænmeti og öllu því sem brjóstamjólkin gaf henni áður. Og ekki lengur í boði að fá bara brauð og banana. Við borðum sama mat á sama tíma (það verður lifur í matinn á morgun, ég fæ undanþágu, hjúkk). Mér finnst hún allt í einu orðin svo stór eitthvað og óháð mér. En það er ekki svo langt í næstu brjóstagjöf, bara fimm og hálfur mánuður ef allt gengur samkvæmt áætlun.

Jamm og já. Nýtt ár, nýtt upphaf, nýtt líf, nýtt ævintýri.

2007-12-31T23:54:00.000Z

Það er skrítið, og pínu einmanalegt, að sitja ein heima klukkan 24 á miðnætti á gamlárskvöld. René er að vinna og er eiginlega líka einn, því eina manneskjan sem er heima á sambýlinu, sefur.

Við fórum í dásamlegan kvöldmat hjá vinum okkar og það var mikið fjör og mikið gaman. Fullt af börnum (fjögur stykki á besta aldri:)) og skemmtileg fjölskylda: Melkorka (sem ég hef þekkt nú í bráðum 30 ár, verðum að skála fyrir því, Melkorka!) og hennar yndislega fólk

Ég bíð eftir að látunum linni og fer þá að sofa.

Gleðilegt ár, elsku vinir, takk fyrir 2007!

Þórey dró Elenu út um allt. Þetta kvöld lærði Elena að hlaupa :)

High on súkkulaðiís

Sætu eiginmennirnir okkar Melkorku

Mæðgur í góðum fíling

Systur í góðum fíling

"Mamma" mín, Edda (gleymdi að taka af sér svuntuna fyrir myndatökuna)

Patri patri!

Sætar mæðgur: Melkorka og Þórey

Stuðboltar kvöldsins: Árný og Valtýr, 5 mánaða tvíbbar

Elena að borða áramótakvöldverðinn: Þríréttaður banani. Eða banani étinn í þrennu lagi.

Þórey fékk sér líka banana

Afvelta eftir matinn. Hefðum betur fengið okkur banana...

2007-12-28T10:58:00.000Z

Ég held það sé nokkuð ljóst hvert áramótaheitið er á þessum bæ. Elena er sú eina sem hefur staðið sig í sykurbindindinu, smá piparkökur en annars bara lýsi, fiskur og skyr. Við hin þrjú höfum úðað í okkur (eða ég úðað í tvo) of miklum sykri og á því þarf að taka.

Til áramóta þarf auðvitað að klára konfektið, smákökurnar og tíramísúið.

Namm.

2007-12-24T09:29:00.000Z

Litla, stækkandi fjölskyldan óskar vinum sínum og ættingjum innilega gleðilegra jóla. Vonandi hafa allir það sem best með ástvinum sínum. Fögnum hækkandi sól, ætlaðri fæðingu meistara, hverju sem er - verum bara væmin og góð hvert við annað.

Farið varlega í hangiket og konfekt og óvarlega í kærleik og knús.

Gleðileg jól!
Buon Natale!
Merry Christmas!

2007-12-17T20:36:00.000Z

Eftir þriggja daga vinnutörn og smá aukapening þar af leiðandi, er mál til komið að fara að eyða þessum ósköpum. Ég var nebblega að fatta að ég er búin að kaupa eina jólagjöf - af þrjátíu eða eitthvað álíka. Þessi eina er handa Elenu sko (keypti auðvitað það sem mig langaði að hún eignaðist). Svo fattaði ég annað: Að það er enginn peningur til fyrir jólagjöfum, fyrir utan þriggja daga VR-launin. En ekki deyr kvenmaður ráðalaus eða auralaus, svo ég mun snarast út í banka í fyrró og ræna orlofinu mínu. Sneddí? Jess! Restin fer á krít - sneddissimo!

Svona er jólaandinn í dag. Og síðustu jól og næstu jól. Einfaldleikinn ríður rækjum og eyðslan ræður ríkjum.

Hallelúja.

P.s. Spurning um að föndra fyrir næstu jól...?

2007-12-11T19:58:00.000Z

Mikið gasalega var skrítin tilfinning að labba í dag út úr síðasta prófinu í Háskóla Íslands. Finnst bara hálfóraunverulegt að næstu jól verði ég ekki í prófum, heldur heimavinnandi með TVÖ börn. Auk þess hef ég iðulega frestað ritgerðarskilum fyrir jól, svo þetta eru líka fyrstu jólin í langan tíma sem ég þarf ekki að læra neitt og þarf ekki að hafa samviskubit yfir neinu.

Eftir áramót tekur við BA-ritgerðarskrif og vinna. Mig vantar þó enn leiðbeinanda og ritgerðarefni. Uppástungur? Það er nú ekki eins og Biblían sé efnislítil eða að það fari lítið fyrir trú í mannlífinu en samt tekst mér að vera tóm hvað þetta varðar. Ekkert nýtt, svo sem, ekki eins og ég sé þekkt fyrir gáfur, hehe.

Í kvöld ætla ég að skála í kristal lime og poppa. Kannski ég fái mér smáköku eða súkkulaði. Bara kannski.

2007-12-10T21:24:00.000Z

Það kostaði 70 þúsund að koma bílgarminum gegnum skoðun. Vona að þetta verði ekki árlegur glaðningur! Urg.

Ódýrara samt en að eiga lúxusbíl í Vogunum, múhaha!

2007-12-06T22:33:00.000Z

Ég held að dagurinn í dag hafi verið sá fallegasti síðan skammdegið helltist yfir okkur. Mæ ó mæ, hvað snjór er fallegt fyrirbæri. Eiginlega sem betur fer vorum við bíllaus, þannig að við nutum snjóarins til hins ýtrasta - labb, labb, brak, brak. Mestan hluta dags sat ég á bókhlöðunni og horfði út um gluggann meira en á bækurnar. Og jólaskapið var algjört, þrátt fyrir reiðan Jahve og þjáða Ísrael. Snjórinn er nefnilega aðalið í desember. Þannig er það bara. :)

2007-12-04T11:36:00.000Z

Jæja, núna get ég sagt það í eðlilegu letri: Við eigum von á barni númer tvö. :) Já, Kalli, þú misstir af einhverju eins og margir aðrir, ég hef reynt að tala ekki mjög mikið um þetta, þar sem ég vildi vita fyrst hvort allt væri enn á sínum stað. Núna áðan fórum við til ljósu og fengum þenna dásamlega flotta hjartslátt í jólagjöf - eða afmælisgjöf. Þannig að núna er þetta raunverulegt og er auðvitað bara dásamlegt.

Óskin var að hafa tvö ár á milli barna, en okkur grunaði nú ekki að það yrði svona nákvæmt. Ég er sett 19. júní, tveim vikum eftir afmælisdag Elenu.

Takk fyrir kveðjurnar, við erum rosalega glöð og núna erum við að springa úr gleði, eftir að hafa fengið að heyra í krílinu.

Bidda, þú er svo athugul að það er bara fyndið. :) Já, Áfengið, súkkulaðið, magapestin (sem var samt alvöru magapest, held ég)... allt á þetta sér skýringu. Enda mjög óvenjulegt að mig langi ekki í áfengi og að mig langi verulega mikið í súkkulaði, hehe. Ég bætti við "...che cresce" í heitið á blogginu til að tékka hvort einhver tæki eftir því en hélt í alvörunni að enginn myndi gera það.

En aftur í núið. Síðasta prófið í HÍ er framundan og um að gera að reyna að standa sig í því. Farin að lesa!

2007-12-03T11:31:00.001Z

Fyrir rúmum þremur árum var ég einhleyp og hamingjusöm (eða þóttist allavega vera hamingjusöm). Langaði í alvörunni ekkert í kall og hvað þá börn. Leigði litla, niðurgrafna holu og tók strætó. Var fullkomlega sátt við mitt hlutskipti og gerði ekki ráð fyrir öðru en að vera alltaf ein. Sem var fínt.

Örlögin tóku svo heldur betur í taumana, eins og sést. Ótrúlegt að svona stutt sé síðan ég lifði lífinu ein. En þegar hlutirnir gerðust, var allt svo fullkomið og eðlilegt að það er bara eins og þetta hafi átt að vera svona. Og engan veginn öðruvísi.

Það eru sem sagt þrjú ár í dag síðan við hjúin byrjuðum saman (opinberlega, sko ;)). Síðan þá hefur mikið gerst: Íbúð, barn (og annað á leiðinni), bílpróf, bíll og brúðkaup. Miðað við þetta finnst mér eins og það séu tíu ár síðan við byrjuðum saman.

Ég vona svo sannarlega að þessi þrjú ár komi til með að verða að minnsta kosti sextíu og þrjú. Í andanum verða þau milljón og þrjú.

Til hamingju með daginn, ástin mín eina. Ti amo!

2007-11-29T22:48:00.000Z

Ég ákvað að krossgátur væru góð leið til að kenna René íslensku. Lét hann fá Sjónvarpshandbókina og hann fór frekar létt með eina sem við fundum. Næsta var aðeins meira torf.

Hvað skrifar útlendingur þegar hann sér orðið "strákapör" í krossgátu?

"Hommar"!

2007-11-28T15:47:00.001Z

Nýja gæludýrið mitt er komið í hús. Loksins. Það er rautt og mjúkt og voða gaman að strjúka því. Það skemmtilega við það er að ég þarf ekki að sjá um að næra það, heldur nærir það mig. Ég hlakka til að kúrast með það uppi í sófa og láta það nostra við mig og svara spurningum mínum (svo langt sem það nær, auðvitað). Elena fær hins vegar ekki að koma nálægt því strax, því hún gæti meitt það.

Nei, René er ekki orðinn rauðhærður og við vorum ekki að eignast kisu. Þetta er heldur ekki jólasveinninn.

Þetta er Bók bókanna. Umdeildari en andskotinn. Ég get ekki beðið eftir að drekka í mig monogenes, kynvillinga og apókrýfur.

Það er gaman að vera guðfræðingur í dag.

Vúhú!

2007-11-24T13:36:00.000Z

Mig langar í súkkulaði. Allan sólarhringinn. Veit ekki af hverju. Hlakka mikið til 1. des., því þá má ég byrja að opna dagatalið sem ég keypti mér. Er að spá í að kaupa mér annað - og fá þannig tvo bita á dag.

Mig langar hins vegar ekkert í áfengi.

Skrítið. Hvað er eiginlega að mér?

2007-11-13T10:38:00.000Z

Litla drottningin á heimilinu er aaaalveg að fara að labba. Hún er í keppni við mömmu sína, sem var nákvæmlega 17 og hálfs mánaða þegar hún fór að labba. Samkvæmt því á Elena að geta gengið óstudd ca. 22. nóvember, eftir níu daga. Föstudaginn síðasta tók hún tvö skref, í gær voru þau orðin fjögur. Ég held hún nái þessu. :)

Morgunhressleikinn kemur ekki frá foreldrum þessa barns. Að rjúka á lappir er ágætis æfing í að standa og allt það, en fyrr má nú vera þetta "up and go" eldsnemma á morgnana! *geisp*

Hér er hefðbundin törn farin í gang. Deadline á fyrirlestri, ritgerð og svo er heimapróf í byrjun des. Svo er bara eitt próf, 11. des., og eftir það verður lítið annað gert á þessu heimili en þrifið, skreytt og bakað. Ef ekki fer að snjóa í bráð, verður líka framleiddur gervisnjór og honum dreift í garðinn og á gluggasyllurnar.

Magapest og slappleiki eru hins vegar orð dagsins í dag og ég vona bara að feðginin sleppi. Alveg nóg að hafa einn ælandi fjölskyldumeðlim. Hef ekki einu sinni lyst á bjór eða pepsi max og þá er ástandið nú slæmt!

2007-10-30T12:43:00.001Z

Það er augljóst af umræðunni hérna undanfarið að ég hef hágæða tónlistarsmekk og hef einstakan hæfileika til að láta á mér bera þegar átrúnaðargoðið lætur sjá sig in Reykjavik dán tán. Þess vegna ætlum við, Prenélína, að skella okkur á (alvöru) tónleika á morgun. Hinn staurblindi en goðumlíki Andréa Bocelli ætlar að syngja sig inn í hjörtun okkar í Egilshöll. René hefur áhyggjur af því að kappinn muni veikjast af kvefi áður en hann nær sviðinu en við trúum því að hann sé heilsuhraustur og ekkert í líkingu við hinn franska nafna René, Descartes, sem geispaði golunni í Svíþjóð vegna lungnabólgu.

Hvað svo gerist eftir tónleikana er alveg tabúla rasa. Ekki fer goðið á Berlín/Pravda af augljósum ástæðum en kannski náum við að smygla okkur í partíið hans með persónutöfrum okkar og lýtalausri ítölskunni minni *hóst hóst*. Hver veit, hver veit? Ég lofa samt að sleikja hann ekki, hvorki með gleri á milli né án.

2007-10-20T13:00:00.000Z

Gavöð, hvað ég hlakka til að lesa nýju Biblíuna! Mig hefur sjaldan langað jafnmikið í trúarlegt rit og núna.

Ég býst við að enginn deili þessari tilhlökkun með mér. ;)

2007-10-16T13:01:00.000Z

Æ, það er svo gaman að læra. Þegar maður er svoooooo djúpt sokkinn, finnur maður allt í einu klikkaða þörf fyrir að hlusta á löngu gleymd og grafin lög. Nostalgían er ómótstæðileg.

http://www.youtube.com/watch?v=6jspA6JkC84 - minnir mig á Benidorm eða Kýpur ´95/´96

http://www.youtube.com/watch?v=Ec2k5rw5V2I - ég giska á að enginn muni eftir þessu!

http://www.youtube.com/watch?v=62Nb9oYTAqQ - eitt af mínum uppáhalds þegar ég var ca. 15 ára

http://www.youtube.com/watch?v=_-YXHSz1sME - eróbikktími hjá Gústa í WC

http://www.youtube.com/watch?v=0Xd8ykpZkwA - awwwww...

http://www.youtube.com/watch?v=aom_Vvsmg7I - að ógleymdu

http://www.youtube.com/watch?v=VAXG4hb_E44 - til að árétta hvað ég hafði (og hef) ólýsanlega fjölbreyttan og þroskaðan tónlistarsmekk!

Jæja, hvar var ég? Humm....

2007-10-15T10:08:00.000Z

Ég hellti rauðvíni í inniskóinn minn. Ekki spyrja hvernig ég fór að því. Kosturinn við það er að nú get ég reglulega fengið mér í tána - bókstaflega.

2007-10-12T14:57:00.000Z

Hér koma nokkrar myndir frá voffa-helginni. Ég gleymdi að snúa myndunum áður en ég setti þær inn, svo menn verða bara að snúa tölvunni - eða sjálfum sér. :)

Litli voffi kysstur

Ungviðið knúsað

Klappa á nebbann

Ópal-auglýsing?

Alveg hægt að knúsa tvo í einu!

Matartími

Segðu aaaaa! Ég þarf aðeins að kíkja upp í þig..

Amma sýnir Elenu og Jóhönnu hvutta

Afi og Elena

Kremj!

Bannað að vera svona sætur!

Afi að leika við Elenu

Afi og amma eiga sko líka hænur og hænuunga

Amma sýnir Elenu bíbí

Það varð nú að fylgja ein skrið-mynd. Það héldu allir að rassahossið myndi nægja. Ekki aldeilis!

2007-10-08T12:54:00.000Z

Helgin

Við skruppum á laugardaginn til ömmu og afa í Hvalfirði. Hundurinn þeirra, hún Urður (Húrdúr á ítalskri íslensku) eignaðist sex alltof fallega hvolpa fyrir mánuði og auðvitað var ekki annað hægt en að kíkja á þá og knúsa. Það var yndislegt að sjá Elenu alveg ærast af kæti þegar hún hitti þá; mátulega stórir, mjúkir, lifandi bangsar! Það var sko klipið og klappað. Það skemmtilegasta var að stinga puttunum uppí hvolpana og láta þá "bíta" sig. Orð þessa góða dags var: Úffi (=voffi).

Á sunnudaginn fórum við í ítalskt matarboð, þar sem íslensk/ítölsk pör hittust með börnin sín. Við René erum nú ekki þekkt fyrir að vera mjög hávær og Elena ekki heldur, svo fyrir okkur var þetta dáldið eins og að koma inn í vélasal. Allir talandi hátt og allir að reyna að yfirgnæfa hver annan, börnin að reyna að yfirgnæfa sjónvarpið sem var hækkað til að reyna að yfirgnæfa þá sem voru að reyna að yfirgnæfa hina... Að lokum var Elena farin að skríða í átt að útidyrunum og benda á þær. Þetta var samt mjög fínn hittingur og fáránlega góð eldamennska. Orð þessa dags var því: Úff (=of mikill og góður matur og of mörg desíbel fyrir hljóðkútana okkur).

Reyni svo að setja inn myndir af hvolpunum og hvolpinum í dag. :)

2007-10-04T11:40:00.000Z

Aðeins meira um þakklætið

Ég var að vinna í gær. Elena hafði farið um morguninn í leikskólann hálfslöpp og René með bílinn okkar hálfslappan í viðgerð. Seinni partinn fékk ég sms frá René um að Elena væri komin með 40 stiga hita og að bíllinn hefði verið dæmdur til dauða - hann fékk grænan miða á rassgatið (bíllinn sko, ekki René) og við fáum tvo mánuði til að gera eitthvað í hans málum, annars verður hann tekinn úr umferð.

Það skal viðurkennt að þrátt fyrir yfirlýsingagleði mína um hvað ég sé andlega sinnuð og bla bla... þá elska ég greinilega dauða hluti líka. Mér þykir vænt um bílinn minn. Furðulegt að segja þetta upphátt og ég skammast mín hálfpartinn fyrir að vera í þessari loðnutorfu sem efnishyggjufólk er (loðnutorfa=allir eru eins). Mín fyrstu viðbrögð við sms-inu frá René var að fara að hugsa um hvar við gætum fengið annan Musso. Helst ´98 árgerð og helst með óhljóðum líka.

Þetta minnir mig á þegar Elena týndi kisubangsanum sínum í maraþoninu. Ég gerði of miklar tilraunir til að finna hann. Elena tók auðvitað ekkert eftir því að bangsafjölskyldan samanstóð nú af 24 böngsum en ekki 25. En þetta var kisubangsinn, jú sí. Ég held ég verði að játa það að mér þótti vænna um kisuna en Elenu þótti. Kisan fannst ekki en minningin lifir.

Eftir smá stund þarna í vinnunni fékk ég sting í brjóstið. Úff, er ég að hugsa um bílinn þegar dóttir mín er fárveik? Kræst! Allt í einu gat ég ekki beðið eftir að vaktinni lyki, rauk heim í leigubíl eftir hana og knúsaði glaseygt barnið í bak og fyrir. Auðvitað skiptir bíldruslan engu einasta máli, ekki frekar en Herbie sem ég elskaði svo mikið í den.

Og með æðruleysi fór ég inn í nóttina. Ég þreif þakklát upp ælu, skipti á bleium, setti stíl og lá svo andvaka af áhyggjum. Ekki yfir Musso-inum, Guð nei, heldur yfir litla skinnovits sem liggur núna og sefur vært. Orðin hitalaus.

René er núna að ná í Musso-inn á verkstæði. Lambalærið er komið í ofninn, rauðvínið að anda og borðinn er kominn á vegginn. "Velkominn heim, elsku ... René!" :)

2007-09-23T22:54:00.000Z

Það tilheyrir haustinu að laufin falli og að farfuglarnir hverfi á braut. Lífið leggst í dvala. Það er eitthvað sorglegt við það; sumarið er búið með sínum björtu nóttum, gleði og hlýju og við tekur kuldi og myrkur. Þó er ylur í minningunum sem sumarið skilur eftir sig og þær geta enst manni langt fram eftir vetri. Það er líka ylur í kertaljósunum sem við kveikjum á svona kvöldum eins og nú er. Haustið hefur því margt fallegt og notalegt að bera. Haustið er líka tákn um að lífið kviknar aftur að nokkrum mánuðum liðnum. Veturinn minnir okkur svo á hvað vorið er dásamlegt og við hlökkum til hækkandi sólar og nýs lífs.

Ég skrifa þetta því í dag eru tvö ár síðan mamma dó. Þessi árstími er svo táknrænn og týpískt fyrir mömmu að velja hann til að kveðja. Hún þoldi ekki myrkrið og hlakkaði alltaf til 21. desember, því þá byrjaði að birta á ný. Ég held hún hafið vanmetið haustið.

Dauðdagi mömmu varð til þess að styrkja trú mína á að yfir okkur er vakað. Hún fann sig aldrei í þessari jarðvist, svo það kom ekki á óvart að hún skyldi kveðja aðeins 55 ára að aldri. Hún næstum hlakkaði til að fara "heim". Aðdragandinn að því að hún fór, svo og það sem á eftir kom, er lyginni líkast og ég get aðeins þakkað fyrir að þetta fór á þennan hátt. Til að gera langa sögu stutta, var það þetta sem gerðist:

Mamma var hás og móð allt sumarið 2005. Vini hennar, sem er læknir, stóð ekki á sama þegar hún horaðist endalaust og skánaði ekkert. Hann sendi hana í rannsókn og þann 13. september greindist hún með lungnakrabbamein. Hún sem hafði aldrei snert sígarettu! Jæja, ekki skánaði það, krabbameinið reyndist vera komið út um allt og ljóst að meðferð myndi ekkert gera fyrir mömmu. Henni hrakaði fljótt svo hún ákvað að nota tímann sem best með okkur systkinunum. Hún planaði líka jarðarförina frá a til ö, fann alla pappíra sem tengdust íbúðinni hennar, gekk frá öllum vafaatriðum í sambandi við fjármál og það sem mestu skipti: Knúsaði börnin sín.

22. september kallaði hún til sín frænda okkar og bað hann um að hjálpa okkur með útfararkostnað, enda ekki gefins að drepast. Jú, ekki málið, enda gull af manni, þessi frændi. Hún kallaði líka til sín dóttur sína, mig, sem komin var "framyfir", og fékk hana til að taka þungunarpróf. Prófið sagði mömmu að hún ætti von á ömmubarni. Ég sagði henni fréttirnar að morgni þessa dags. Um kvöldið sagði hún: "Farið vel með ykkur, öll þrjú." Það var það síðasta sem hún sagði við mig.

23. september, á hádegi, var hringt í mig frá 11E á LSH og mér sagt að mamma væri að deyja. Það tók nokkurn tíma að smala öllum hennar nánustu á spítalann en - mamma beið þangað til við vorum öll komin til hennar. Þá dó hún.

Níu mánuðum seinna kom ömmubarnið. Sorgin vék fljótt og vellíðanin tók við. Haustið varð einhvern veginn ekki dimmt og kalt nema bara fyrstu vikurnar. Svo varð það tákn um hið nýja líf sem von var á.

Í dag er ég full þakklætis. Við mamma náðum að útkljá gömul mál, náðum að skipuleggja framhaldið, knúsuðumst og kvöddumst sáttar. Og á síðustu stundu fékk hún að vita að okfruman Elena var orðin til. Hún var yfir sig hrifin af tengdasyni sínum og vissi að ég var hamingjusöm. Hún fór sátt og ég veit að henni líður vel núna - loksins. Ég hugsa um hana á hverjum degi og sé hana fyrir mér horfa dreymnum augum á barnabarnið sitt.

Þessi færsla er sjúklega væmin - ég veit - en með henni vill ég segja þrennt (fyrir utan að minnast mömmu):
1) Haustið er æði.
2) Mömmur eru æði (þótt því sé oft erfitt að trúa!).
3) Það er ekki allt gefið í þessu lífi og eins gott að átta sig á því að grasið er bara ansi grænt hérna megin líka!

Reynum svo að átta okkur á því hvað við höfum, áður en við missum það.

Amen. :)

2007-09-09T00:08:00.000Z

Hún: ,,Mig langar til Vínar. Við verðum að fara til Vínar."
Hann: ,,Já. Mig langar í vínarbrauð."
Hún: ,,Mig langar í vín."

Við í hnotskurn.

2007-09-03T14:16:00.000Z

Hahaha! Yeah, right!
http://www.ruv.is/heim/frettir/frett/store64/item168424/
Átti ekki líka einhvern tímann að hafa bíllausan dag í Róm?

Ég legg til að Íslendingar drekki ekki dropa laugardaginn 8. september.